Imagine Κεμάλ

Imagine Κεμάλ
Του pitsirikos

Υπάρχουν δυο τραγούδια που έρχονται συνέχεια στο μυαλό μου -και μάλλον όχι μόνο στο δικό μου μυαλό-, όταν συμβαίνει κάποιος πόλεμος, κάποιος βομβαρδισμός ή κάποιο μακελειό από τρομοκρατική ενέργεια. Είναι το Imagine του Τζον Λένον και ο Κεμάλ των Χατζιδάκι-Γκάτσου.

To Imagine λέει -μεταξύ άλλων- φαντάσου έναν κόσμο χωρίς χώρες, θρησκεία και ιδιοκτησία, με τους ανθρώπους να ζουν ενωμένοι.
Συμβαίνει κάτι περίεργο με το Imagine, αν και δεν είναι το μόνο τραγούδι με το οποίο συμβαίνει:
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο τραγουδούν το Imagine αλλά, αν τους ανοίξεις συζήτηση -χωρίς να ακούγεται το τραγούδι- και τους πεις ένα ένα αυτά που λέει το τραγούδι, τους πιάνει υστερία και γίνονται έξαλλοι μαζί σου:

«Πώς δεν θα υπάρχουν χώρες;»
«Πώς δεν θα υπάρχει θρησκεία;»
«Πώς δεν θα υπάρχει ιδιοκτησία;»

-Μα εσύ το τραγουδούσες.

Με τον Κεμάλ τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Ο Κεμάλ τελειώνει με τον Μάνο Χατζιδάκι να λέει την φράση «Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ».

Στην πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού -που είναι στα αγγλικά- οι στίχοι δεν έχουν καμία σχέση με τους στίχους του Νίκου Γκάτσου. Ο μόνος κοινός στίχος είναι το «Καληνύχτα Κεμάλ».
Θα μπορούσε κάποιος να πει πως το Imagine είναι η αισιόδοξη ματιά στην πορεία της ανθρωπότητας και ο Κεμάλ η απαισιόδοξη.
Υπάρχουν φορές που σκέφτομαι πως συμβαίνει το αντίθετο.
Δηλαδή, πως ο Λένον τραγουδάει «φαντάσου τους ανθρώπους να ζουν ειρηνικά και ενωμένοι» επειδή πιστεύει πως αυτό δεν θα συμβεί ποτέ, ενώ ο Γκάτσος γράφει «αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ», επειδή θέλει να διαψευστεί. Πως το γράφει για να το ξορκίσει.
Πάντως, οι δημιουργοί και των δυο τραγουδιών εκφράζουν την αγωνία τους και την επιθυμία τους να αλλάξει ο κόσμος.
Και θα αλλάξει.

Imagine Κεμάλ, imagine.

ΠΗΓΗ

Advertisements